Khmer Techno Innovation: បច្ចេកទេសថតរូប

Showing posts with label បច្ចេកទេសថតរូប. Show all posts

Monday, September 4, 2017

Photography Style

There are many kinds of photography. People tend to specialize or lean towards one or two types for many reasons. Even within the dozens of categories, there are even more subcategories. This article is about the 10 most popular types, followed by a list of special mentions.

1) Landscape

Type of photography that features large expanses of space, of large lands, or of the world. These images are meant to feature the grand scale of nature (and sometimes vast expanses of man-made features).

2) Fashion

Type of photography featuring fashion and clothing, often with professional female models. Entire industries are dedicated to fashion, which includes fashion magazines such as Elle, Vogue, or Vanity Fair.

3) Fine Art

Photography that is rooted in the artistic or subjective vision of a photographer, as opposed to representational photography (such as photojournalism) which accounts for unaltered reality.

Ansel Adams’ The Tetons and the Snake River

4) Portraiture

Photography that is about portraying the mood, personality, and expression of a person or group of persons. The focus is usually the face, though a farther out zoom to a half- or full-body is sometimes done.

5) Wildlife

Type of photography that documents animals in their natural habitat. It is often very challenging to photograph animals, since not only does a photographer need to be spot on with their technical skills but they also need to approach animals without being detected.

6) Wedding

Wedding photographers utilize a variety of photography styles to provide wedding coverage. Completely wedding coverage require the photographer to be good at macro, portrait, photojournalistic, fine art, fashion, landscape, and action/sports photography.

7) Macro

Type of photography that depicts extreme close up shots of small objects. By doing so, the subjects can appear to be much larger than life size.

8) Photojournalism

Photography that documents an event or story as it is unfolding. The photographer is to uphold fidelity to reality, to be honest and impartial while telling the story.

9) Architectural

Photography that portrays the feeling of being around a built environment. It is about portraying aesthetically pleasing buildings and structures.

10) Black & White

Photography that features images in black and white, i.e. shades of gray, in which the appeal lies in the monochromatic character of the style.

១៤ ក្បាច់ ជំនួយការថតរូប Portrait ឲ្យកាន់តែទាក់ទាញ

Portrait សំដៅលើរូបភាពដែលមាន Subject ច្បាស់មុខល្អ ហើយមានផ្ទៃខាងក្រោយព្រាល ដែលមានការពេញនិយមខ្លាំងនាពេលបច្ចុប្បន្ន ហើយសម្រាប់អ្នកចង់ច្បាស់ពីបច្ចេកទេសផលិតរូបប្រភេទនេះ គឺអាចពិនិត្យមើលតិចនិកទាំង ១៤ ចំណុចខាងក្រោម ដើម្បីបានជាគំនិតសម្រាប់អនុវត្តលើរូបភាពលក្ខណៈ Portrait របស់អ្នកពេលក្រោយ៖

១. ដឹងពីពេលណាដែលគួរប្រើប្រាស់ Exposure Compensation

ប្រព័ន្ធ Metering របស់កាមេរ៉ាដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការថតរូប។ វាមានដំណើរការយ៉ាងល្អនូវចំនួនពន្លឺដែលគួរចូលកាមេរ៉ាដើម្បីបង្កើតនូវ Exposure ឲ្យបានត្រឹមត្រូវ។ វាមានភាពឆ្លាតវៃណាស់ ប៉ុន្តែក៏នូវមានបញ្ហាមួយចំនួន។ បញ្ហាជាមួយនឹង Metering គឺវា Read នូវចំនួនមធ្យម របស់ Frame ទាំងស្រុង ឬផ្នែកខ្លះ ដោយអាស្រ័យលើប្រភេទ Metering mode ណាមួយដែលអ្នកប្រើប្រាស់ ហើយការ Read នេះមានលក្ខណៈ Midtone ឬនៅចំណុចពាក់កណ្ដាលរវាងពណ៌ស និងខ្មៅ។

រូបតំណាង

ម្យ៉ាងវិញទៀតប្រព័ន្ធ Metering អាចដំណើរការមិនល្អពេល Frame មានតំបន់ងងឹតខ្លាំង ឬភ្លឺខ្លាំង។ ពេលថតរូបលក្ខណៈ Portrait ពន្លឺស្រទន់នៃស្បែកអាចងាយស្រួលបញ្ឆោតកាមេរ៉ាឲ្យ Underexpose (ប្រែងងឹតបន្តិច) សម្រាប់ការថត។ សម្រាប់ដោះស្រាយបញ្ហាទាំងនេះ អ្នកអាចប្រើប្រាស់ Exposure Compensation controls ដោយចាប់ផ្តើមរំកិលប៊ូតុង Dial ទៅចំនួន +1 stops នៃ Exposure Compensation តម្លៃវិជ្ជមានដើម្បីបំភ្លឺមុខរបស់ Subject។

២. ការប្រើប្រាស់ Aperture

ពេលថតរូបលក្ខណៈ Portrait អ្នកគួរកំណត់ Wide aperture ប្រហែលជា f/2.8 ទៅ f/5.6 ដើម្បីចាប់យក Depth of field មានជម្រៅរាក់ ដូច្នេះផ្ទៃខាងក្រោយ Subject អ្នកមានលក្ខណៈព្រាលស្អាត ដែលធ្វើឲ្យពួកគេលេចឡើងបានល្អ។

រូបតំណាង

ដើម្បីគ្រប់គ្រងលើ Depth of field អ្នកគួរថតដោយប្រើ Aperture Priority mode។ ក្នុង Mode នេះ DSLR នឹងជួយកំណត់នូវ Shutter speed សម្រាប់ Exposure បានត្រឹមត្រូវ។ Lens ពិសេសសម្រាប់ Portrait មាននូវ Wider aperture ធំបំផុតពី f/1.4 ទៅ f/2.8 ដើម្បីឲ្យមានលក្ខណៈព្រាលបន្ថែមលើផ្ទៃខាងក្រោយ។

៣. ការកំណត់ Shutter speed

ពេលកំណត់ Shutter speed អ្នកគួរមានការចាប់អារម្មណ៍លើ Focal length របស់ Lens ដែលពេលកាមេរ៉ារង្គើ ហើយលទ្ធផលដែលព្រាលនឹងក្លាយជាបញ្ហា។ រូបមន្តទូទៅ អ្នកត្រូវប្រាកដថា Shutter speed ខ្ពស់ជាង Focal length ឧទាហរណ៍នៅកម្រិត 200mm ប្រើប្រាស់ Shutter speed 1/250 sec ឬខ្ពស់ជាង។ នេះក៏មានន័យថាអ្នកគួរតែកុំប្រើប្រាស់ Shutter speed យឺតពេលប្រើប្រាស់ Wide-angle lens ដូចជា 1/20 sec ជាមួយនឹង Focal length 18mm។ ប្រសិនបើ Subject ផ្លាស់ទីលឿនពេក បែបបទខាងលើមិនអាចជួយបាននោះទេ ដោយអ្នកគួរប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធទប់លំនឹងរបស់កាមេរ៉ា។ ប្រព័ន្ធកាមេរ៉ាមួយចំនួនមាននូវប្រព័ន្ធនេះស្រាប់ជុំវិញ Sensor ខណៈប្រព័ន្ធកាមេរ៉ាខ្លះមានប្រព័ន្ធក្នុង Lens ដែលមានប្រយោជន៍ដោយការមើលប្រសិទ្ធភាពរបស់វាតាមរយៈ Viewfinder។ មិនមែនគ្រប់ Lens មាននូវបច្ចេកវិទ្យាបែបនេះនោះទេ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកមាន អ្នកគួរប្រើប្រាស់វា ដែលអ្នកនឹងអាចថតរូបក្នុងកម្រិត Shutter speed ទាបបាន។

៤. បង្កើន ISO

ដើម្បីការពារពេលបង្ហាញព្រាល អ្នកត្រូវការប្រើប្រាស់ Shutter speed លឿន ដែលជួយធានានូវភាពច្បាស់របស់រូបភាព ហើយម្យ៉ាងទៀតកុំឲ្យកាមេរ៉ារង្គើពេលថត ដែលកើតឡើងច្រើនពីព្រោះពេលថត Portrait ភាគច្រើនយើងទាំងអស់គ្នាចុចដោយដៃ។ កំឡុងប្រើប្រាស់ Aperture Priority mode ហើយរក្សានូវ Wide aperture ដើម្បីបង្កើន Shutter speed ដោយបង្កើននូវ ISO ពី ISO 100 ទៅ ISO 400។ ពេលពន្លឺទាប អ្នកប្រហែលជាត្រូវការបង្កើនដល់ ISO 1600 3200 ឬ 6400 ដែលប្រហែលជាមានគ្រាប់តូចបង្ហាញ ប៉ុន្តែប្រសើរជាងព្រាលមើលមិនកើត។

៥. ជម្រើស Lens

ការជ្រើសរើស Lens មានឥទ្ធិពលធំធេងលើរូបភាព Portrait របស់អ្នក ដែលត្រូវការចាំបាច់នូវ Wide-angle lens។ ការថតពីមុំទាបនឹងធ្វើឲ្យ Subject មើលទៅខ្ពស់។ នេះជាបច្ចេកទេសដ៏ល្អសម្រាប់ផ្លាស់ប្ដូរនូវការសម្លឹងមើលទៅកាន់ Objects ឬមនុស្ស។ អ្នកគួរប្រយ័ត្នកុំឲ្យទៅជិតពេក ដែលធ្វើឲ្យរូបភាពមានលក្ខណៈកោងទាញរីកចំណុចមួយចំនួន។ ដើម្បីបន្ថែមនូវអារម្មណ៍ទៅកាន់ការថតបែប Wide-angle អ្នកគួរព្យាយាមបង្វិលកាមេរ៉ាទៅកាន់មុំមួយ។

រូបតំណាង

ពេលប្រើប្រាស់ Telephoto កម្រិតមធ្យមដូចជា 85mm ឬ 105mm តារាម៉ូដែលនូវតែជា Subject សំខាន់ក្នុងទិដ្ឋភាព ប៉ុន្តែផ្ទៃខាងក្រោយដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ផងដែរក្នុងរូបភាព។ Telephoto lens ដូចជា 70-200mm f/2.8 ជាឧបករណ៍មួយដ៏ល្អសម្រាប់បង្កើតនូវលក្ខណៈ Portrait ដ៏ល្អ ដែលអ្នកអាចពង្រីកកាន់តែជិតដើម្បី Focus លើ Subject កាន់តែច្រើន បន្ទាប់មកអ្នកអាចកាត់បន្ថយចំនួនចំណុចរីកទាញរបស់ ផ្ទៃខាងក្រោយ និងផ្ទៃខាងមុខ លើ Display បាន។

៦. Composition ដែលមានភាពច្នៃប្រឌិត

ជំនួសឲ្យការបំពេញនូវ Frame តែម្ដង រូបភាពគួរមានលក្ខណៈពង្រីកបន្តិចដោយកំណត់ទីតាំង Subject នៅផ្នែកម្ខាងនៃ Frame ដោយទុកលំហសម្រាប់អ្នកមើល ដែលជាបច្ចេកទេសដ៏ល្អក្នុងការយល់ដឹង។ អ្នកអាចសាកល្បងជាមួយ Wide aperture ដើម្បីចាប់យកនូវ Depth of field ជម្រៅរាក់។

រូបតំណាង

៧. មានការរៀបចំ និងភាពស្និតស្នាល

ប្រសិនបើតារាម៉ូដែលអ្នកមិនមានអារម្មណ៍ស្រួលចិត្ត ការថតក៏មិនមានលទ្ធផលល្អដែរ។ ចំណាយពេលបន្តិចដើម្បីជជែកជាមួយគាត់ (Subject) បន្តិចពីគំនិតអ្នកមុនពេលថត។ ពេលចាប់ផ្ដើមអ្នកគួរប្រាប់ពីទិសដៅសម្រាប់គាត់ កុំគ្រាន់តែចុចថតស្ងាត់ៗ។ អ្នកគួរប្រាប់គាត់នូវអ្វីដែលអ្នកចង់បាន និងរបៀបដែលអ្នកចង់ឲ្យគាត់បង្ហាញ។ ម្យ៉ាងវិញទៀតគួរបង្ហាញលទ្ធផលដល់គាត់រាល់ពេលក្រោយចុចថត ដើម្បីឲ្យគាត់កាន់តែមានទំនុកចិត្ត និងផ្ទៀងផ្ទាត់ទាំងអស់គ្នា។

រូបតំណាង

៨. ប្រើប្រាស់ Reflector

វិធីដែលរហ័សសម្រាប់បំភ្លឺរូបភាពលក្ខណៈ Portrait និងមើលទៅមានលក្ខណៈអាជីព គឺប្រើប្រាស់ Reflector។ ការប្រើប្រាស់វានៅក្បែរបង្អួច ឬខាងក្រៅដើម្បីចាំងពន្លឺមកកាន់ Subject ក្នុងការបំពេញនូវស្រមោលដែលមិនត្រូវការ។ Reflector ជាច្រើនមានពីរផ្នែកសងខាង ដូច្នេះអ្នកអាចជ្រើសរើសពណ៌សរ ទឹកប្រាក់ និងមាសសម្រាប់ផ្ទៃដែលចាំងពន្លឺទៅ។ ផ្ទៃពណ៌ស ក៏អាចបន្ថែមពន្លឺទ្វេដង ដែលធ្វើឲ្យស្រទន់នូវពន្លឺព្រះអាទិត្យដោយផ្ទាល់។ អ្នកក៏អាចបង្កើត Reflector ខ្លួនឯងបានដែរ ដោយប្រើបន្ទះក្ដារមួយដោយគ្របជាមួយនឹងសន្លឹកសំណប៉ាហាំងពណ៌ទឹកប្រាក់។

៩. ការ Focus លើកាមេរ៉ា

ពេលប្រើប្រាស់ Wide Aperture ជាពិសេស f/2.8 ឬលឿនជាងនេះ ចំណុច Depth of field កាត់បន្ថយយ៉ាងខ្លាំង ដូច្នេះវាសំខាន់ក្នុងការ Focus ឲ្យបានត្រឹមត្រូវ បើមិនដូច្នេះទេអ្នកអាចបាត់បង់ការ Focus ផ្នែកមួយចំនួនលើផ្ទៃមុខ ឧទាហរណ៍៖ ដូចជាច្រមុះប្រហែលជាច្បាស់ជាង ប៉ុន្តែភ្នែកមានលក្ខណៈព្រាលស្រទន់។ ជាមួយនឹងរូបភាពលក្ខណៈ Tightly composed គួរផ្ដោតលើភ្នែក។ ជាមួយនឹងរូបភាពលក្ខណៈ Wider composition គួរផ្ដោតលើក្បាល។ ជាមួយនឹងការ Pinpoint focus អ្នកគួរជ្រើសរើសចំណុច Autofocus (AF) តែមួយ។ បច្ចេកទេសដ៏ល្អ គឺកំណត់នូវចំណុចកណ្ដាលនៃ AF ដោយចុចប៊ូតុង Shutter ពាក់កណ្ដាលដើម្បី Focus លើភ្នែក ឬក្បាល។ បន្ទាប់មកកំណត់នូវលក្ខណៈរូបភាពឡើងវិញជាមួយនឹងការកំណត់ទីតាំង Subject នៅផ្នែកម្ខាង មុនពេលចុចទាំងស្រុងលើប៊ូតុងនោះ។

១០. Posing សម្រាប់ Portrait

របៀបដែល Subject ឈរ, ឥរិយាបថនានា និងរូបរាងនឹងមានឥទ្ធិពលលើលទ្ធផលដែលអ្នកទទួលបាន។ ការផ្លាស់ប្ដូរនូវទឹកមុខបន្តិចបន្តួច ដូចជាសើច ឬមិនសើចអាចផ្លាស់ប្ដូរអារម្មណ៍បានទាំងស្រុងសម្រាប់ការថតរូប។ ពេលថតរូប អ្នកគួរព្យាយាមថតយកនៅការបង្ហាញទឹកមុខ ឬឥរិយាបថនានាឲ្យបានច្រើន ដូច្នេះអ្នកអាចជ្រើសរើសរូបណាមួយដែលអ្នកចូលចិត្ត ពេលកាត់តលើកុំព្យូទ័រ។ អ្នកក៏អាចរៀបចំការថត Portrait ពេល Subject ក្រឡេកចេញពីកាមេរ៉ា ទៅលើ ឬចុះក្រោម ដើម្បីពិនិត្យមើលលក្ខណៈខុសគ្នាសម្រាប់ជ្រើសរើសឲ្យបានល្អផងដែរ។

រូបតំណាង

១១. ការប្រើប្រាស់ Fill flash ពេលមានពន្លឺថ្ងៃ

ថ្វីបើវាអាចស្ដាប់ទៅមិនសមក្នុងការប្រើប្រាស់ Flash ពេលមានពន្លឺព្រះអាទិត្យ ប៉ុន្តែមានពេលណាមួយ ដែលអ្នកគួរតែប្រើប្រាស់វា។ ពន្លឺព្រះអាទិត្យអាចបណ្ដាលឲ្យមានបញ្ហាគ្រប់ប្រភេទសម្រាប់ការថតរូបលក្ខណៈ Portrait ដូចជា ចំណាំងពន្លឺ ឬស្រមោលលើមុខ, Exposure គ្មានតុល្យភាព និងមានចំណុចភ្លឺខ្លាំង។ ប្រើប្រាស់បច្ចេកទេស Fill Flash (បំពេញពន្លឺបន្ថែម) នឹងធ្វើឲ្យរូបភាពលក្ខណៈ Portrait មានភាពប្រសើរឡើង។ កាមេរ៉ាអ្នកនឹងចាប់យករូបភាពជាមួយនឹង Exposure កាន់តែមានតុល្យភាព ព្រោះ Flash នឹងបំភ្លឺ Subject កំឡុងពេលដែលកាមេរ៉ាបង្ហាញនូវផ្ទៃខាងក្រោយ។

រូបតំណាង

១២. ប្រើប្រាស់ Flashgun

Flashgun មានលក្ខណៈល្អប្រសើរជាងរបស់ដែលមានស្រាប់លើកាមេរ៉ា ដែលមានន័យថាពន្លឺដែលជះអាចឲ្យអ្នកកំណត់នូវ Aperture បានតូច ដើម្បីចាប់យករូបភាពបាន Depth of field ច្រើន ឬដើម្បីបំភ្លឺមនុស្សមួយក្រុម។ អ្នកក៏មាននូវ Control ច្រើនលើ Settings ហើយអ្នកអាចកំណត់នូវមុំ ដើម្បីឲ្យពន្លឺជះប្លាតលើពិដាន និងជញ្ជាំងមកលើ Subject សម្រាប់ការថតរូបក្នុងបន្ទប់។

១៣. ប្រើ Flashgun ពីចម្ងាយ (Remotely)

Flashgun អាចភ្ជាប់ និងអាចបើកដំណើរការបានដោយប្រើប្រាស់ខ្សែ ឬ Wireless (Remote control) ដែលភ្ជាប់នឹង Hotshoe ឬប្រព័ន្ធកាមេរ៉ាភាគច្រើន ដែលអាចឲ្យអ្នកបើកដំណើរការនូវ Flashgun តាមរយៈ Flash បំពាក់លើកាមេរ៉ាស្រាប់។ បិទ Flash លើកាមេរ៉ាអាចធ្វើឲ្យមានពន្លឺលើរូបភាពមានលក្ខណៈអាជីព។ អ្នកក៏អាចប្រើប្រាស់ Flash ពីរសម្រាប់ការដំឡើងនូវពន្លឺដ៏ស្មុគស្មាញ។ ការប្រើប្រាស់ Remote trigger នឹងអនុញ្ញាតឲ្យអ្នកបើក Flash ទីមួយ បន្ទាប់មកបើកនូវ Flash បន្ទាប់ទៀតក្នុងពេលតែមួយ។

១៤. មានសិល្បៈក្នុងការប្រើ Flash lighting

ប្រើប្រាស់ Flashgun, Remote trigger និង Diffuser ទំហំល្អមួយ ដើម្បីទទួលបានពន្លឺបន្ថែមយ៉ាងអស្ចារ្យសម្រាប់រូបភាព។ បំភ្លឺ Subject នៅផ្នែកម្ខាងទៀតលើរូបភាពលក្ខណៈ Portrait ហើយច្នៃប្រឌិតដោយ Under-expose (ធ្វើឲ្យងងឹតបន្តិច) មេឃ ឬ ផ្ទៃខាងក្រោយ ដោយកំណត់ Exposure Compensation -2 Stops ដើម្បីចាប់យកលក្ខណៈអារម្មណ៍នៅពីក្រោយ Subject៕

រូបតំណាង

ប្រភព៖ Techradar ប្រែសម្រួល ៖ ប៊ុន ធឿន

របៀបថតរូបលក្ខណៈ Silhouette ឲ្យមើលទៅកាន់តែស៊ីអារម្មណ៍

Silhouette ជាបច្ចេកទេសថតរូបដ៏ល្អសម្រាប់បង្ហាញពីមនោសញ្ចេតនា, អាថ៌កំបាំង និងអារម្មណ៍ ទៅកាន់អ្នកមើលឲ្យស្រមើលស្រមៃទៅតាមលក្ខណៈនៃរូបភាព។

វិធីជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ថតរូបប្រភេទនេះ គឺអ្នកត្រូវដាក់ពន្លឺពីក្រោយ Subject ហើយកំណត់ Exposure លើផ្នែកភ្លឺបំផុតរបស់រូបភាព (ផ្ទៃខាងក្រោយ)។ ការធ្វើបែបនេះនឹងធ្វើឲ្យ Subject មានលក្ខណៈងងឹតខ្លាំង។ អ្នកអាចពិនិត្យមើលចំណុចទាំង ៨ ខាងក្រោមដើម្បីជាគំនិតសម្រាប់ការថតរូបលក្ខណៈ Silhouette ឲ្យបានល្អប្រសើរ៖

១. ជ្រើសរើស Subject

ស្ទើរតែគ្រប់ Object អាចបង្កើតជា Silhouette ប៉ុន្តែមាន Object មួយចំនួនល្អប្រសើរជាង Object ផ្សេងទៀត។ ការជ្រើសរើសអ្វីមួយជាមួយនឹងរាងមានលក្ខណៈខ្លាំង និងអាចសម្គាល់បាន ដែលនឹងមានការចាប់អារម្មណ៍គ្រប់គ្រាន់លើទម្រង់ ២ Dimension (រូបរាងដែលមានតែ បណ្ដោយ និងទទឹង ដោយគ្មានកម្រាស់)។ Silhouette មិនអាចគូរដោយពណ៌, Texture និង Tone នៃ Subject ដើម្បីបង្កើតឲ្យមានភាពទាក់ទាញនោះទេ ដូច្នេះរាងនៃ Subject ដែលត្រូវងងឹតត្រូវការភាពដោយលែក។

២. បិទ Flash

ប្រសិនបើអ្នកប្រើប្រាស់កាមេរ៉ាជាមួយ Automatic mode កាមេរ៉ាប្រហែលជាប្រើ Flash ដោយខ្លួនឯង ដែលធ្វើឲ្យប៉ះពាល់ដល់រូបលក្ខណៈ Silhouette។ ជាទូទៅអ្នកចង់បានពន្លឺតិចតួចនៅខាងមុខ Subject របស់អ្នកតាមតែអាចទៅរួច ដូច្នេះ Flash ត្រូវតែប្រើប្រាស់ ប៉ុន្តែរូបភាពមួយចំនួនមាននូវ Flash ជះខ្លាំង។

៣. ប្រើប្រាស់ពន្លឺឲ្យបានត្រឹមត្រូវ

ជំនួសឲ្យការបំភ្លឺពីខាងមុខ Subject ក្នុង Silhouette អ្នកត្រូវប្រាកដថាមានពន្លឺជះខ្លាំងពីផ្ទៃខាងក្រោយ ជាងផ្ទៃខាងមុខសម្រាប់ការថតរូបរបស់អ្នក។ ពន្លឺដ៏ល្អគឺដាក់ Subject របស់អ្នកនៅខាងមុខ ព្រះអាទិត្យរះ ឬលិច។

៤. កំណត់ Frame សម្រាប់រូបភាព

អ្នកគួរកំណត់ Frame សម្រាប់ការថតរបស់អ្នក ដូច្នេះអ្នកថតជាមួយ Subject ដែលនៅខាងមុខធម្មតា ប៉ុន្តែមានផ្ទៃខាងក្រោយភ្លឺ។ តាមធម្មតាផ្ទៃខាងក្រោយដ៏ល្អជាមេឃភ្លឺគ្មានពពក ជាមួយនឹងការប្រើប្រាស់ Sun setting ដែលអ្នកចង់បាននូវទីតាំងនៃប្រភពពន្លឺដ៏ភ្លឺបំផុតនៅពីក្រោយ Subject។

៥. បង្កើតរូបលក្ខណៈ Silhouettes ឲ្យមានភាពប្លែក

ប្រសិនបើមាន Shape ឬ Object មានច្រើនជាងមួយក្នុងរូបភាព ដែលអ្នកចង់បាន Silhouette គួរព្យាយាមរក្សាពួកវាដាច់ដោយលែក។ ឧទាហរណ៍ ប្រសិនបើថតដើមឈើ និងមនុស្សលក្ខណៈ Silhouette អ្នកមិនគួរឲ្យមនុស្សឈរមុខដើមឈើនោះទេ ដែលវានឹងផ្គួបចូលគ្នាជា Shape មួយ ហើយជាលទ្ធផលអ្នកមើលអាចមានការច្រឡំអំពី Shape នោះជាអ្វី។

៦. Auto Mode

កាមេរ៉ាឌីជីថលភាគច្រើនមាននូវ Automatic metering ដែលល្អសម្រាប់យល់ដឹងនូវរបៀប Expose រូបភាពអោយមានពន្លឺល្អ។ បញ្ហាត្រង់ថាកាមេរ៉ាភាគច្រើនមានភាពវៃឆ្លាតពេកដែលនឹងបំភ្លឺ Subject របស់អ្នកជំនួសឲ្យ Underexpose (ធ្វើឲ្យងងឹត) ដើម្បីទទួលបានលក្ខណៈ Silhouette ដូច្នេះអ្នកត្រូវការច្នៃបន្តិច។ កាមេរ៉ាភាគច្រើនដំណើរការល្អជាមួយនឹង Exposure levels ក្នុង Auto mode ពេលអ្នកចុចប៊ូតុង Shutter ពាក់កណ្ដាល (ពេលដូចគ្នាសម្រាប់ Focus)។

ដូច្នេះតម្រង់កាមេរ៉ារបស់អ្នកនៅផ្នែកភ្លឺបំផុតរបស់រូបភាព ហើយចុចប៊ូតុង Shutter ពាក់កណ្ដាល។ បន្ទាប់មករំកិលកាមេរ៉ាដើម្បីកំណត់ Frame សម្រាប់ថតកន្លែងដែលអ្នកចង់បាន ហើយចុចសង្កត់បន្ថែមក្នុងការថត។ ជាមួយនឹងកាមេរ៉ាឌីជីថលភាគច្រើន កត្តានេះនឹងមានលទ្ធផលក្នុង Subject លក្ខណៈ Silhouette។ អ្វីដែលអ្នកគួរធ្វើគឺបញ្ឆោតកាមេរ៉ាឲ្យគិតថាផ្នែកភ្លឺនៃរូបភាពគឺ Mid tone ដូច្នេះអ្វីមួយដែលងងឹតជាង វានឹង Expose ជាស្រមោលងងឹតបានល្អ។ កាមេរ៉ាឌីជីថលមួយចំនួនក៏មាន Sport ឬ Centered metering mode ដែលអ្នកអាចបើកក្នុងការជួយទៅលើបច្ចេកទេសខាងលើផងដែរ ដែលនឹងកំណត់ Metering លើចំណុចកណ្ដាលរបស់ Frame ជៀសជាងចំណុចជាច្រើន។ នេះមានន័យថាអ្នកអាចដឹងពីកាមេរ៉ាបានយ៉ាងត្រឹមត្រូវ ដែលអាចកំណត់នូវ Exposure សម្រាប់ពន្លឺផ្ទៃខាងក្រោយ។

៧. Manual Mode

ប្រសិនបើបច្ចេកទេសនេះមិនដំណើរការ ហើយកាមេរ៉ាអ្នកមាននូវ Controls ដែលអាចប្រើ Manual exposure ឬ Exposure compensation អ្នកប្រហែលជាត្រូវព្យាយាមកំណត់ Settings ដោយខ្លួនឯង។ វិធីសាមញ្ញមួយដើម្បីចាប់ផ្ដើមប្រើប្រាស់ Manual mode គឺពិនិត្យមើលលើ Shutter speed និង Aperture ដែលបានណែនាំក្នុង Automatic mode ហើយអាចចាប់ផ្ដើមពីទីនោះបាន។ ប្រសិនបើក្នុង Auto mode ចំពោះ Subject មានភាពភ្លឺខ្លាំង ឧទាហរណ៍ថាអ្នកត្រូវការធ្វើឲ្យវាងងឹត ដូច្នេះគួរបន្ថយនូវ Shutter speed ចំនួន ១ ឬ ២ Stop ហើយពិនិត្យមើលភាពខុសគ្នាដែលអ្នកឃើញ និងចង់បាន។

៨. ការ Focus

ករណីភាគច្រើនអ្នកចង់បាន Subject មានលក្ខណៈ Silhouette ដែលមានការ Focus លើផ្នែកសំខាន់។ នេះអាចមានន័យថាដំណើរការដែលបានរៀបរាប់នៅចំណុចទី ៤ អាចមានលក្ខណៈបញ្ឆោតបន្តិចដោយចុចប៊ូតុង Shutter ពាក់កណ្ដាលដើម្បីទទួលបាន Metering ត្រឹមត្រូវ ក៏មានន័យថាអ្នកធ្វើការ Focus លើចំណុច ក្នុងផ្ទៃខាងក្រោយ។ អ្នកអាចប្រើប្រាស់វិធីពីរ ដោយទីមួយប្រសិនបើកាមេរ៉ាអ្នកមាន Manual focus អ្នកប្រហែលជាត្រូវសាកល្បងវា ដោយកំណត់ការ Focus ក្នុងការថតជាមុន មុនពេលអ្នក Meter ការថតរបស់អ្នក។ វិធីផ្សេងទៀត ប្រើប្រាស់ Aperture ដើម្បីបង្កើនចំនួនធំបំផុតរបស់ Depth of field។ កំណត់នូវ Aperture តូច (ចំនួនធំ) ដើម្បីបង្កើននូវ Depth of field ដែលមានន័យថាអ្នកមាននូវផ្ទៃខាងមុខ និងខាងក្រោយច្បាស់ល្អក្នុងការថត៕

មូលដ្ឋានចាប់ប្លង់ថតវីដេអូ ឲ្យមើលទៅទាក់ភ្នែកគេគ្រប់គ្នា

ការផលិតវីដេអូដែលទាក់ទាញ គឺត្រូវស្របតាមក្បួនខ្នាត និងមានសាច់រឿងដែលមានអត្ថន័យងាយស្រួលយល់ ហើយជាប្រយោជន៍ដល់អ្នកមើល ខណៈក្បួនខ្នាតក្នុងការផលិតវីដេអូមានច្រើនអាស្រ័យប្រភេទវីដេអូដែលអ្នកផលិត។ ដូចនេះ Sabay សូមបង្ហាញមូលដ្ឋានគ្រឹះមួយចំនួនទាក់ទងការថតវីដេអូ ដែលនិយមប្រើដោយអ្នកជំនាញល្បីៗ។

Camera Shots

Camera Shots ជាចំនួនលំហសម្រាប់បង្ហាញ Subject ដែលស្ថិតនៅទំហំណាមួយក្នុង Frame ដូចជារូបពេញ ឬពាក់កណ្ដាលខ្លួន។ ជាទូទៅ Camera Shots មានច្រើនប្រភេទដូចជា៖

-Extreme long shot: មាននូវចំនួនទេសភាពធំ ដែលភាគច្រើនប្រើនៅចំណុចចាប់ផ្ដើមសម្រាប់បង្ហាញនូវទីតាំងទូទៅ។

-Long shot: មាននូវទេសភាព ប៉ុន្តែផ្ដល់ឲ្យអ្នកមើលនូវគំនិតជាក់លាក់នៃ Subject។

-Full shot: មាននូវទិដ្ឋភាពពេញលេញរបស់តួអង្គ។

-Mid shot: មាននូវតួអង្គពីពាក់កណ្ដាលខ្លួនឡើងលើ ដែលអាចឲ្យអ្នកមើលឃើញមុខតួអង្គបានច្បាស់ល្អ។

-Close-up: មានតែមុខរបស់តួអង្គប៉ុណ្ណោះ ដែលអាចឲ្យអ្នកមើលយល់ពីអារម្មណ៍របស់តួអង្គ។

-Extreme close-up: មាននូវផ្នែកមួយចំនួននៃមុខរបស់តួអង្គ ឬ Object ដទៃទៀតដែលជាបច្ចេកទេសនិយមប្រើប្រាស់សម្រាប់រូបភាពបែបរន្ធត់។

Camera angles

Camera angles មានលក្ខណៈខុសគ្នានឹង Camera shots។ Camera angles ជាមុំណាមួយដែលអ្នកមើល មើលទៅកាន់ Subject ដែលអាចថតពីលើ ឬពីក្រោមជាដើម។ Camera angles មានច្រើនប្រភេទរួមមាន៖

-Bird's eye angle: ជាមុំដែលមើលពីលើចូលប្លង់ មានរយៈចម្ងាយឆ្ងាយ ដូចជាពីលើអាកាសជាដើម។

-High angle: ជាមុំដែលមើលចុះឆ្ពោះទៅកាន់ Subject តែម្ដង។

-Eye-level angle: ជាមុំដែលមានលក្ខណៈស្មើធម្មតា ដែលអាចឲ្យអ្នកមើលមានអារម្មណ៍ល្អជាមួយនឹងតួអង្គ។

-Low angle: ជាមុំដែលអ្នកមើល មើលពីក្រោមឡើងទៅតួអង្គដែលធ្វើឲ្យតួអង្គមើលទៅមានឥទ្ធិពល។

-Dutch angle: ជាមុំដែលរូបភាពមានលក្ខណៈផ្អៀង ដែលបង្ហាញនូវការយល់ច្រឡំរបស់តួអង្គ។

Camera movement

movement សំដៅលើការរំកិលកាមេរ៉ាទៅតាម Subject ដែលចង់បង្ហាញបន្ថែម។ Camera movement មានច្រើនប្រភេទរួមមាន៖

-Crane shot: ជាការរំកិលកាមេរ៉ាពីធម្មតាឡើងទៅលើ ដើម្បីមើលទិដ្ឋភាពបានច្រើន និងឆ្ងាយ។
-Tracking shot និង Dolly shot: ជាការពង្រីក ឬបង្រួមទិដ្ឋភាពទៅលើ Subject ក្នុងពេលដំណើរការថត។
-Panning: ជាការរំកិលទិដ្ឋភាពដែលមានលក្ខណៈ Panaramic (ទិដ្ឋភាពវែង) ក្នុងពេលដំណើរការថត ដែលនាំអ្នកមើលពីកន្លែងទៅកន្លែងមួយទៀត។

Lighting

Lighting មានសារៈសំខាន់ណាស់សម្រាប់ទិដ្ឋភាពដែលជួយបន្ថែមពន្លឺលើពន្លឺធម្មជាតិ។ អ្វីដែលសំខាន់សម្រាប់ Lighting គឺចំនួនពន្លឺដែលជះលើ Subject ព្រមទាំងទិសដៅនៃពន្លឺជះទៅ ដែលជួយបន្ថែមពន្លឺ និងស្រមោលបាន ដូចជាពន្លឺទាន ឬឧបករណ៍បន្ថែមពន្លឺ ឬសូម្បីតែពន្លឺធម្មជាតិពីព្រះអាទិត្យ៕

ងាយៗ ពីវិធីថតបែប Time Lapse នៅលើកាមេរ៉ា DSLR

Time Lapse ជាវីដេអូម្យ៉ាងដែលផលិតឡើងដោយរូបភាពជាច្រើនសន្លឹកជាប់ៗគ្នា តែពេលខ្លះក៏អាចច្នៃចេញពីវីដេអូធម្មតាបានផងដែរដោយគ្រាន់តែប្រើកម្មវិធីជំនួញបង្កើនល្បឿនសកម្មភាពក្នុងវីដេអូ។ ចំពោះបច្ចេកទេសផលិតរូបភាពបែប Time Lapse គឺសូមអនុវត្តតាមគន្លឹះខាងក្រោម៖

@គន្លឹះខ្លីៗ

ត្រូវប្រាកដថា អ្នកប្រើប្រាស់ Tripod ដូច្នេះកាមេរ៉ាមិនអង្គើពេលថត ហើយនឹងកំណត់ Exposure settings និង Focus ដោយខ្លួនឯង។

@ការកំណត់ Setting សម្រាប់ការថតបែប Time Lapse

ជ្រើសរើស Setting Time Lapse សម្រាប់ការថតវីដេអូ ដោយដំបូងអ្នកជ្រើសរើស Interval ជាកម្រិតដែលអ្នកចង់ឲ្យកាមេរ៉ារបស់អ្នកថតនូវ Frame នីមួយៗ។ អ្នកក៏អាចជ្រើសរើស Interval ណាមួយពី Frame មួយក្នុងមួយវិនាទីឡើងដល់ Frame មួយក្នុងរយៈពេល ១០ នាទី។ បន្ទាប់មកកំណត់រយៈពេលប៉ុន្មានដែលអ្នកចង់ឲ្យកាមេរ៉ាថតនូវ Frame នីមួយៗដោយស្វ័យប្រវត្តិ ដែលអាចប៉ុន្មាននាទី ឬដល់ប៉ុន្មានម៉ោង។ ប្រសិនបើអ្នកមិនចង់ធ្វើការគណនាអ្វីនោះទេ អ្នកអាចមើលលើព័ត៌មាននៅលើអេក្រង់តែម្ដង ដែលអាចដឹងពីរយៈពេលរបស់វីដេអូ។ បន្ទាប់មកចុច OK កាមេរ៉ានឹងធ្វើការថតនៅរយៈពេលដែលបានកំណត់នោះ។

@ប្រើប្រាស់ Interval Timer

ប្រើប្រាស់ Interval Time Shooting setting រយៈពេលប្រមាណ ១០ វិនាទី នឹងយកបណ្ដុំរូបភាពមានចលនាដែលត្រូវការផ្គុំគ្នា ដោយប្រើប្រាស់ Third party software ដើម្បីបង្កើតវីដេអូ Time Lapse។ Interval អាចកំណត់បានគ្រប់យ៉ាងពី Frame មួយគ្រប់វិនាទី ឡើងដល់ Frame មួយស្ទើរតែគ្រប់ ២៤ ម៉ោង។ ជំនួសឲ្យការកំណត់ Shooting time អ្នកជ្រើសរើសចំនួននៃ Frame សរុបដែលអ្នកចង់ថត ហើយកាមេរ៉ានឹងបន្តថតរហូតដល់ចំនួននោះ។ នេះជាការល្អសម្រាប់ការថត Time Lapse រយៈពេលយូរច្រើនម៉ោង ឬពេញមួយថ្ងៃ ដរាបណាអ្នកមានថ្មគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ប្រើប្រាស់ និងការការពារកាមេរ៉ាអ្នកសម្រាប់ការថតវីដេអូបែបនេះ។
Interval Timer មានសារប្រយោជន៍ព្រោះពេលអ្នកថតរូបភាពមានចលនាកម្រិត High-resolution អ្នកអាចបង្កើតវីដេអូ Time Lapse ដែលមាន 4K Resolution ឬខ្ពស់ជាងនេះ។ ប្រសិនបើអ្នកធ្វើការលើវីដេអូ Full HD អ្នកក៏អាចទទួលនូវគុណប្រយោជន៍នៃរូបភាពដែលមាន Resolution ខ្ពស់ដោយការប្រើប្រាស់ Third party software ដើម្បីបន្ថែម Motion ដូចជា Pans និង Zooms ទៅលើវីដេអូ Time Lapse របស់អ្នកផងដែរ៕

ប្រភព៖ Nikonusa ប្រែសម្រួល ៖ ប៊ុន ធឿន

រៀនថតរូបភាព Long Exposure នៅលើកាមេរ៉ាស្មាតហ្វូនរបស់អ្នក

ប្រិយមិត្តភាគច្រើនដែលធ្លាប់ប្រើប្រាស់កាមេរ៉ាអាជីព ឬចូលចិត្តថតរូបដោយប្រើប្រាស់ Manual Mode ដើម្បីកំណត់ប្លង់រូបភាព នៅលើស្មាតហ្វូន ប្រាកដជាបានដឹង និងយល់រួចមកហើយ អំពីការថតរូបលក្ខណៈ Long Exposure នេះ។ រូបភាព Long Exposure គេនិយមថតបំផុតទៅលើ ប្លង់រូបភាពដែលមានចលនាដូចជា ថតទឹកជ្រោះហូរ, ចរាចរណ៍, ថត ហ្គាឡាក់ស៊ី, និងប្លង់មានចលនាផ្សេងៗទៀតទៅតាមការច្នៃប្រឌិតរបស់អ្នកថត។

តម្រូវការនៃការថត មិនមានអ្វីច្រើនទេ គ្រាន់តែមានស្មាតហ្វូនមួយនៅក្នុងដៃ ដែលអាចប្រើប្រាស់ Manual Mode បាននៅក្នុងកម្មវិធីកាមេរ៉ា ហើយសម្រាប់ iPhone វិញ លោកអ្នកអាចដោនឡូត កម្មវិធីកាមេរ៉ាមួយណាក៏បានចេញពី App Store ដែលអាចប្រើប្រាស់ Manual Mode ដូចជា Manual, Camera+ ឬ ProCamera10 ជាដើម។

ដំណើរការនៃការថត យើងគ្រាន់តែស្វែងអំពី ISO និង Shutter Speed ប៉ុណ្ណោះ។ លោកអ្នកអាចស្វែងយល់ដោយគ្រាន់តែមើលរូបភាពខាងក្រោមនេះ។

សម្រាប់ ISO បើនិយាយឱ្យងាយយល់ទៅ គឺ ISO កាន់តែទាប រូបភាពរបស់យើងនិងមានសាច់ Detail កាន់តែច្បាស់ល្អ ហើយមានគ្រាប់ noise តិចបំផុត តែបើកម្រិត ISO ខ្ពស់វិញ រូបភាពនឹងភ្លឺ ប៉ុន្តែមានគ្រាប់ noise ច្រើន។ ចំណែកឯ Shutter Speed វិញ បើយើងជ្រើសរើសយក Shutter Speed កាន់តែវែង រូបភាពមានចលនារបស់អ្នកនឹងកាន់តែព្រាលស្អាតល្អ ហើយប្រសិនបើ កាមេរ៉ាទូរស័ព្ទរបស់អ្នកមានកម្រិត Aperture ធំដល់ F1.8 ឬ F1.7 ដូច Galaxy S8 ទៀតនោះ ពន្លឺនឹងអាចចូលមកកាន់ Sensor បានល្អ ធ្វើរូបថតរបស់អ្នកកាន់តែភ្លឺស្អាត។
នេះជាវីដេអូ ពន្យល់ដើម្បីកំណត់ Shutter Speed របស់ LG G4៖

នេះជាវីដេអូ សម្រាប់ថត Long Exposure របស់ Galaxy S8៖

អញ្ចឹង រាល់ការថតរូបភាព Long Exposure ជាទូទៅយើងត្រូវ ទំលាក់ ISO ឱ្យមកកំរិតទាបបំផុតត្រឹម 100 ឬ 50 ប៉ុណ្ណោះដើម្បីរក្សារូបភាពច្បាស់ល្អ និងអាចតម្លើង Shutter Speed ឱ្យបានកាន់តែវែង។ ចំណែក Shutter Speed យើងអាចតម្លើងខ្ពស់ល្មម ទៅតាមការចង់បាន។ ប៉ុន្តែបើយើងឡើង Shutter Speed វែងខ្លាំង យើងគួរទប់លំនឹងដៃឱ្យបានល្អ នៅពេលចុចថត ព្រោះវាចំណាយពេលនៃការថតយូរ ហើយបើសិនជាអាច គួរដាក់វានៅលើជើង Tripod ដើម្បីរក្សាលំនឹងល្អ បើមិនមានលំនឹងល្អទេ រូបភាពនឹងទៅជាឆេះពណ៌ មើលមិនឃើញទេ។

សរុបមកវិញ លោកអ្នកអាចសាកកំណត់ ISO និងល្បឿន Shutter Speed តាមរូបខាងលើនេះដើម្បីថតរូបភាពលក្ខណៈ Long Exposure បាន ម្យ៉ាងវិញទៀតក្រោយពេលថតរួច លោកអ្នកអាចប្រើប្រាស់ Adobe Photoshop ឬ Lightroom បន្ថែមដើម្បីបន្ថែមពណ៌ និងពន្លឺទៅលើរូបភាព ដើម្បីឱ្យរូបភាពកាន់តែទាក់ទាញថែមមួយកំរិតទៀត។

តិចនិកថតរូបក្រោមទឹក ដែលគ្រប់គ្នាគួរដឹង

ទិដ្ឋភាពក្រោមផ្ទៃទឹក ជាពិសេសសមុទ្រពិតជាស្រស់ស្អាតជាមួយពណ៌ដ៏សម្បូរបែប និងជីវចម្រុះនានាដែលអាចធ្វើឲ្យអ្នកទស្សនាបានឃើញហើយចង់ឃើញទៀត។ ដូចនេះ Sabay ក៏សូមបង្ហាញតិចនិកមួយចំនួនសម្រាប់ប្រិយមិត្តយកទៅថតរូបភាពក្រោមទឹកបានយ៉ាងទាក់ទាញ។

១) ស្ថានភាពក្នុងផ្ទៃទឹក

កត្តាសំខាន់ក្នុងការថតរូបក្រោមទឹក គឺមានអារម្មណ៍ល្អជាមួយនឹងទីតាំងនោះ។ អ្នកគួរចេះហែលទឹកបាន ដើម្បីអាចរក្សាលំនឹងនៃការថតរូប និងចំគោលដៅ។ លើសពីនេះក៏គួរតែប្រើប្រាស់ខ្យល់អុកស៊ីហ្សែន ជាមួយនឹងខោអាវហែលទឹកមួយឈុតតែម្ដង ដែលងាយស្រួលឲ្យអ្នកចំណាយពេលនឹងទិដ្ឋភាពបានយូរដែលអាចផ្ដិតយករូបភាពបានល្អ។ ម្យ៉ាងទៀត ភាគច្រើនរូបភាពល្អៗត្រូវបានថត នៅកៀកនឹងផ្ទៃទឹកខាងលើ ដែលមានពន្លឺល្អ។

២) យល់ពីជីវចម្រុះក្នុងទឹក

ដើម្បីផ្ដិតរូបភាពបានល្អ អ្នកត្រូវតែដឹងអំពីរបស់ដែលត្រូវថតក្នុងសមុទ្រជាចាំបាច់ ឧទាហរណ៍ តើអ្វីដែលអ្នកនឹងថត? តើវាមានគ្រោះថ្នាក់ឬអត់? ការដឹងអំពីឥរិយាបថរបស់ត្រីក៏អាចឲ្យអ្នកត្រៀមខ្លួនសម្រាប់ផ្ដិតយកទិដ្ឋភាពល្អបានផងដែរ។ ពណ៌របស់ត្រី ឬផ្ទាំងថ្មក៏សំខាន់ដែរ ដែលធ្វើឲ្យអ្នកកំណត់ Settings បានកាន់តែល្អ។

៣) ជ្រើសរើសឧបករណ៍ដែលត្រឹមត្រូវ

កាមេរ៉ាសម្រាប់ថតរូបជាមួយ Waterproof case និងកាមេរ៉ា DSLR ក្នុងទឹកបំពាក់ជាមួយ external strobe។ អ្នកអាចរីករាយនឹងការថតរូបបានល្អជាមួយនឹងកន្លែងដែលមានពន្លឺច្រើន។ ចំណុចមិនសូវល្អត្រង់ថាពន្លឺជំនួយបំពាក់លើតួខ្លួនកាមេរ៉ាដែលពិបាកកាន់ថតព្រមទាំងពិបាកកំណត់ Exposure ឲ្យបានត្រឹមត្រូវណាស់។

អ្នកថតរូបអាជីពភាគច្រើនប្រើ DSLR ដែលងាយស្រួលគ្រប់គ្រងលើប្រព័ន្ធដោយសារអ្នកអាចកំណត់ Aperture និងល្បឿនបានល្អអាស្រ័យលើស្ថានភាព។ វាងាយស្រួលក្នុងការតម្រង់ strobe តាមដែលអ្នកត្រូវការ ប៉ុន្តែប្រព័ន្ធវាអាចពិបាកក្នុងការគ្រប់គ្រង ហើយមានតម្លៃថ្លៃថែមទៀត។

៤) ចេះប្រើ Basic Settings

ទាំងនេះជាកាមេរ៉ា Settings មួយចំនួនដែលជួយធ្វើឲ្យរូបភាពក្រោមផ្ទៃទឹកអាចផលិតបានល្អ ៖ White balance: អ្នកគួរប្រើ Daylight mode ជាពិសេសពេលអ្នកប្រើ Flash ISO: រក្សា ISO ទាបអាច ១០០ ឬ២០០ Aperture: អាស្រ័យលើជម្រៅអ្នកមុជចូល ដែលភាគច្រើនអ្នកអាចកំណត់ F8 និង F16 ដែលទទួលបាន Depth of field បានយ៉ាងល្អ។ Speed: ការកំណត់ Exposure ឲ្យបានត្រឹមត្រូវមានផលល្អចំពោះរូបភាព។ ប្រសិនបើអ្នកចង់ថតរូបបានច្បាស់ល្អ អ្នកអាចប្រើ Shutter speed 1/125 ឬ 1/250 ហើយប្រសិនបើអ្នកចង់បានរូបភាព Motion អាចប្រើ Shutter speed 1/15 ឬតិចជាងនេះ។ Focus: អ្នកអាចប្រើប្រាស់ Autofocus

៥) ប្រើពន្លឺដែលមានស្រាប់

Flash មិនមែនសុទ្ធតែជាដំណោះស្រាយនោះទេ ដោយអ្នកត្រូវការកំណត់ Exposure ឲ្យបានត្រឹមត្រូវទៀត។ ប្រសិនបើអ្នកចង់បានរូបភាពប្រភេទ Silhouettes អាចកំណត់ F-stop យ៉ាងហោចណាស់ ១ ហើយប្រសិនបើអ្នកចង់បានកាំរស្មីពន្លឺចាំងចូលទឹក អាចប្រើប្រាស់ Shutter speed 1/250 ឬខ្ពស់ជាងនេះ។

៦) ប្រើពន្លឺ Flash

ប្រើប្រាស់ Strobe ក្រោមផ្ទៃទឹកនឹងជួយបង្ហាញនូវជីវចម្រុះបានច្បាស់ល្អ។ អ្នកមុជកាន់តែជ្រៅ មានពន្លឺកាន់តែតិចដែលមានសារៈសំខាន់ក្នុងការប្រើ Flash ដែលវានឹងជួយបង្ហាញនូវពណ៌យ៉ាងល្អអស្ចារ្យលើត្រី និងថ្មប៉ប្រះទឹក។ កុំភ្លេចថា Flash គ្រាន់តែជាប្រភពពន្លឺជំនួយប៉ុណ្ណោះ ដែលអ្នកត្រូវប្រើប្រាស់ឲ្យបានល្អ ដែលពន្លឺចូលក្នុង Frame ហើយធ្វើឲ្យអាចឃើញទឹកមានពណ៌ខៀវ និងជីវចម្រុះផ្សេងទៀតបានច្បាស់។ អ្នកគួរកំណត់ Strobe អាស្រ័យលើ Subject ដែលពេលថតត្រីនៅជិត គួរប្រើប្រាស់ Strobe តែ 1/2ឬ 1/4 ។

៧) ជ្រើសរើសអាងហែលទឹកដើម្បីសាកល្បង

មុនពេលអ្នកទៅថតរូបក្នុងមហាសមុទ្រ អ្នកគួរសាកល្បងក្នុងអាងហែលទឹកជាមួយនឹង Settings បច្ចេកទេសថ្មី និងប្រាកដពីឧបករណ៍អ្នកដំណើរការល្អនៅក្រោមទឹកនោះ។ អ្នកក៏អាចអនុវត្តដោយថតរូបគ្រួសារជាដើមកំឡុងពេលពួកគេហែល។

៨) យល់ពីគោលការណ៍របស់ Composition

ការថតរូបក្រោមផ្ទៃទឹក ក៏ដូចជាការថតរូបធម្មតាដែរ ដែលត្រូវការអនុវត្តតាមគោលការណ៍ដូចគ្នា។ អ្នកថតរូបក្នុងទឹកមិនប្រាកដថា ផលិតរូបភាពចេញមកល្អនោះទេ ដែលអ្នកគួរសិក្សា និងអនុវត្តនូវគោលការណ៍របស់ Composition រួមមាន Rule of thirds, Framing, Leading line និងការផ្លាស់ប្ដូរទីតាំងនានា។

៩) សាកល្បងជាមួយ Macro

ការថតរូប Macro ធ្វើឲ្យអ្នកផ្ដោតសំខាន់លើភាពលំអិតលើរូបភាព ជៀសជាងទិដ្ឋភាពក្រោមទឹកទាំងស្រុង។ អ្នកត្រូវការឧបករណ៍ពិសេសរួមមាន Macro lens ដើម្បីថតរូបប្រភេទនេះ ហើយគួរដាក់ Strobe តម្រង់នៅជិតនឹង Subject និងកំណត់ Manual Focus។ ការថតរូបប្រភេទ Macro ល្អបំផុតនៅពេលយប់ ដែលជាពេលសត្វចេញមកក្រៅច្រើន។

១០) សាកល្បងជាមួយ Wide Angle (មុំធំទូលាយ)

ប្រសិនបើអ្នកចង់បង្ហាញនូវភាពដ៏អស្ចារ្យរបស់ធម្មជាតិក្រោមផ្ទៃទឹក Wide Angle ជាវិធីដ៏ល្អជារួមកាន់តែធំទូលាយកាន់តែល្អ។ Wide-angle lens មានចន្លោះពី ១០mm ទៅ ២៤mm ទាំងប្រភេទ Zoom lens ឬ Prime lens។ កាមេរ៉ា Non-full-frame ដែលមាន ២៤mm តាមពិតស្ទើរតែស្មើ ៤០mm ដែលមិនសូវល្អសម្រាប់ការថតរូបក្រោមទឹកនោះទេ។ ដោយប្រើប្រាស់ Wide angles អ្នកត្រូវទៅជិតនឹង Subject ដើម្បីបំពេញ Frame និងអាចឲ្យពន្លឺជំនួយជះដល់ Subject បានល្អ។ Wide Angle ជាវិធីល្អបំផុតសម្រាប់បង្ហាញពីសារពាង្គកាយក្នុងប្រព័ន្ធអេកូ។

១១) រីករាយនឹងបទពិសោធន៍ថ្មី

ចងចាំថា អ្នកមិនមែនមុជទឹកដើម្បីតែថតរូបនោះទេ គឺត្រូវតែពេញចិត្តនឹងទិដ្ឋភាពក្រោមផ្ទៃទឹក ហើយចង់ចែករំលែកទិដ្ឋភាពទាំងអស់នេះទៅកាន់អ្នកដទៃ។ ប្រសិនបើអ្នកប្រកាន់គោលការណ៍នេះ រូបភាពរបស់អ្នកនឹងមើលទៅទាក់ទាញ និងរស់រវើក។ ការថតរូបជាការផលិតនូវបទពិសោធន៍ ហើយពេលអ្នកពេញចិត្តនឹងបទពិសោធន៍ទាំងនោះរូបភាពក៏ល្អតាមនោះដែរ៕

ចង់ថតរូបឆ្នេរសមុទ្រឲ្យទាក់ទាញ អនុវត្តតិចនិកទាំងនេះ

ថ្ងៃសម្រាកចុងសប្តាហ៍ ឬ ថ្ងៃបុណ្យជាពេលវេលាដ៏ល្អសម្រាប់លំហែកាយជាមួយគ្រួសារ ឬ មិត្តភក្ដិទៅតាមទីកន្លែងផ្សេងៗ ជាពិសេសការសម្រាកលំហែកនៅឆ្នេរសមុទ្រ ដូចនេះអត្ថបទនេះ អាចជួយអ្នកឲ្យយល់កាន់តែច្រើន ដើម្បីឲ្យការថតរូបឆ្នេរសមុទ្រ ឬឆ្នេរខ្សាច់ កាន់តែមានភាពទាក់ទាញ។

១)អ្នកគួរស្វែងរក subject ណាដែលចាប់អារម្មណ៍៖

រូបភាពឆ្នេរសមុទ្រត្រូវការថតបែបធំទូលាយ ដោយសារមានទាំងខ្សាច់ និងសមុទ្រ។ ក្រៅពីនេះ អ្នកគួរពិនិត្យកត្តាមួយចំនួន ដែលអ្នកគួរចាប់អារម្មណ៍ដូចជា៖

-ខ្សាច់
-ថ្ម
-កម្ទេចកំទីលើឆ្នេរ
-ជីវិតចំរុះ
-ទឹក
-វត្ថុដែលមានលើឆ្នេរជាដើម។

២)COMPOSITION

Composition ជាផ្នែកសំខាន់ចំពោះការថតរូបឆ្នេរសមុទ្រ។ អ្នកគួរតែស្វែងរក composition ដែលទាក់ទាញភ្នែកទៅនឹងទិដ្ឋភាពនោះ ដោយធ្វើយ៉ាងណាអោយផ្ទៃខាងមុខនៃរូបភាពគួរជាទីចាប់អារម្មណ៍ ដូចជាប្រើមាត់ឆ្នេរបង្កើតជាផ្លូវទៅនឹងរូបភាពជាដើម។ ពេលថតរូបឆ្នេរសមុទ្រ ដែលមានសមុទ្រ និងខ្សាច់ អ្នកគួរប្រើប្រាស់រូបមន្ត Rule of Thirds ដោយថតផ្តេកកំណត់យកចំនុចកណ្តាលជាគោល ដែលធ្វើឲ្យរូបភាពមើលទៅបែបធម្មជាតិស្អាតល្អតែម្តង។

៣)ពន្លឺ

មនុស្សភាគច្រើនថតរូបឆ្នេរសមុទ្រ ពេលថ្ងៃត្រង់ ពេលព្រះអាទិត្យមានពន្លឺខ្លាំង។ វាអាចមានបញ្ហាដែលធ្វើអោយមានចំណាំងពន្លឺជះខ្លាំង ដោយបង្កើតអោយមានតំបន់ភ្លឺខ្លាំង និងស្រមោលងងឹតខ្លាំង លើរូបភាព ដែលអាចធ្វើអោយបាត់បង់ភាពច្បាស់ ទាំងតំបន់ភ្លឺ និងងងឹត។ អ្នកគួរថតពេលព្រលឹម ឬល្ងាច ដោយមានពន្លឺស្រទន់ល្អ ដែលធ្វើអោយរូបភាពច្បាស់ស្អាត។

៤)ប្រើប្រាស់ POLARIZING FILTER

Polarizing filter ដំណើរការយ៉ាងល្អក្នុងការថតរូបឆ្នេរសមុទ្រ ដែលជួយធ្វើអោយផ្ទៃមេឃមានពណ៌ខៀវល្អ ហើយធ្វើអោយពណ៌ភ្លឺល្អ និងរស់រវើក។ វាក៏អាចជួយកាត់បន្ថយចំណាំងពន្លឺ ដែលធ្វើអោយរូបភាពស្អាតស្រទំល្អផងដែរ។

៥)ប្រើប្រាស់ EXPOSURE បានត្រឹមត្រូវ

ខ្សាច់ ដូចនឹងព្រិលដែលជាធាតុមានចំណាំងពន្លឺខ្ពស់ ដោយការបញ្ជូនពន្លឺទៅកាន់ sensor របស់កាមេរ៉ា ដូច្នេះពេលអ្នកប្រើប្រាស់ auto exposure mode វានឹងធ្វើអោយរូបភាពឆ្នេរសមុទ្រប្រែងងឹត។ អ្នកគួរព្យាយាមកំណត់តម្លៃ f-stop នៃ exposure អោយបានត្រឹមត្រូវដើម្បីជួយស្ដារពណ៌ធម្មជាតិរបស់ឆ្នេរសមុទ្រ ពេលថត។ សម្រាប់តំបន់មានពន្លឺផ្ទុយគ្នា រវាងដីខ្សាច់ភ្លឺ និងស្រមោល អ្នកប្រហែលមិនអាចកំណត់ exposure ទាំងពីរតំបន់បានត្រឹមត្រូវនោះទេ។ អ្នកគួរជ្រើសរើសតំបន់ណាមួយ រួចប្រើ spot metering ដើម្បីវាស់កម្រិតពន្លឺ។ អ្នកមិនគួរថតរូបឆ្នេរសមុទ្រ ចំព្រះអាទិត្យមានពន្លឺខ្លាំងនោះទេ ដែលអាចធ្វើអោយអ្នកពិបាកកំណត់ពន្លឺ។

៦)ការពារកាមេរ៉ាពីខ្សាច់

អ្នកគួររក្សាកាមេរ៉ា អោយឆ្ងាយពីខ្សាច់ ដោយដាក់នៅក្នុងកាបូប កុំដាក់ផ្ទាល់នឹងខ្សាច់ ហើយពិសេសកំឡុងពេលថត អ្នកគួរបំពាក់ខ្សែភ្ជាប់នឹងកាមេរ៉ា ដែលការពារពីការធ្លាក់ដោយចៃដន្យ។

បន្ទាប់ពីអានការណែនាំខាងលើនេះ អ្នកទាំងអស់អាចសាកល្បងទៅលេងសមុទ្រ នឹងទាញយកកាមេរ៉ាប្រភេទណាក៏បាន យកមកអនុវត្ត សង្ឃឹមថាអ្នកនឹងទទួលបានលទ្ធផលដ៏គាប់ចិត្តមួយ៕

គន្លឹះពិសេស ១០ សម្រាប់ថតរូបក្រោមពន្លឺព្រះអាទិត្យ មិនឲ្យចាំង

ការថតរូបត្រូវការពន្លឺគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីផលិតបានរូបភាពល្អ ប៉ុន្តែពេលខ្លះ ពន្លឺនៃព្រះអាទិត្យក្នុងរដូវក្ដៅ គឺអាចប៉ះពាល់ដល់គុណភាពរូបយ៉ាងខ្លាំង។ ប៉ុន្តែប្រិយមិត្តក៏នៅតែអាចអាចផលិតរូបភាពបានល្អទោះជាមានពន្លឺព្រះអាទិត្យខ្លាំង ប្រសិនប្រិយមិត្តប្រើប្រាស់កាមេរ៉ាប្រភេទ DSLR ឬ Mirrorless ហើយសាកល្បងជាមួយគន្លឹះមួយចំនួនដូចខាងក្រោមនេះ ៖

១. ចាំបាច់បំផុត ដឹងពីមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃ Composition

មិនថាក្នុងស្ថានភាពបែបណានោះទេ Composition ជាគន្លឹះសំខាន់សម្រាប់ផលិតរូបភាពបានល្អ។ ការប្រើប្រាស់រូបមន្ត Rule of thirds ជាវីធីងាយស្រួលមួយសម្រាប់អ្នកចាប់ផ្ដើមថតរូបដំបូង មានន័យថា មានបន្ទាត់តម្រៀបជាប្រអប់បីជួរឈរ និងដេក លើអេក្រង់ (កាមេរ៉ាមួយចំនួននឹងបង្ហាញលើអេក្រង់ បើគ្មានទេអ្នកអាចស្រមៃបាន) ហើយអ្នកប្ដូរទីតាំង Subject (អ្វីដែលផ្ដោតសំខាន់ក្នុងរូបភាព) ទៅកាន់ចំណុចប្រសព្វនៃបន្ទាត់នោះអាចលើ ឬក្រោម ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកប្ដូរទីតាំង Subject នៅចំណុចកណ្ដាលវិញ វានឹងធ្វើឲ្យបាត់ការចាប់អារម្មណ៍លើ Subject។

២. ព្រះអាទិត្យនៅខាងក្រោយអ្នកថត

ដើម្បីថតរូបបានល្អកំឡុងពេលព្រះអាទិត្យបញ្ចេញពន្លឺខ្លាំង អ្នកត្រូវឲ្យព្រះអាទិត្យស្ថិតនៅខាងក្រោយអ្នក ព្រោះពេលដែលពន្លឺជះចូលប្លង់ថត រូបភាពរបស់អ្នកនឹងមានចំណាំងពន្លឺខ្លាំង។

៣. សម្រាប់ Portrait ព្រះអាទិត្យស្ថិតនៅខាងក្រោយអ្នកដែលត្រូវថត

ពេលអ្នកថតរូបលក្ខណៈ Portrait (ថតមនុស្សមួយកំណត់ខ្លួន ច្បាស់មុខព្រាលផ្ទៃខាងក្រោយ) សម្រាប់នរណាម្នាក់ ប្រសិនបើព្រះអាទិត្យស្ថិតនៅខាងក្រោយខ្នងអ្នក ពន្លឺព្រះអាទិត្យនឹងជះលើពួកគេ ដែលធ្វើឲ្យមានពន្លឺកាន់តែខ្លាំងលើផ្ទៃមុខពួកគេដែលបង្កើតជាស្រមោល។ ជំនួសមកវិញអ្នកគួរឲ្យព្រះអាទិត្យស្ថិតនៅខាងក្រោយពួកគេវិញ បន្ទាប់មកទៀតអ្នកគួរតែកែមុំកាមេរ៉ា ដើម្បីជៀសវាងចំណាំងពន្លឺរបស់ព្រះអាទិត្យប៉ះនឹង Lens ខ្លាំង។

៤. ប្រើប្រាស់ព្រះអាទិត្យជា Rim Light

ពេលអ្នកថតរូបលក្ខណៈ Portrait ឬ Subject ណាមួយដែលព្រះអាទិត្យស្ថិតនៅខាងក្រោយ អ្នកនឹងឃើញពន្លឺជះពីខាងក្រោយ Subject នោះ។ ពន្លឺបែបនេះហៅថា Rim light ដែលល្អសម្រាប់បែងចែក Subject ជាមួយផ្ទៃខាងក្រោយ។ បច្ចេកទេសនេះត្រូវការអនុវត្តច្រើន សម្រាប់អ្នកថតរូបដំបូង ដោយចាប់ផ្ដើមរៀន ពីពន្លឺជះលើសក់មនុស្ស។ ក្នុងករណី Subject និងផ្ទៃខាងក្រោយមានពណ៌ខុសដាច់ពីគ្នា អ្នកមិនត្រូវការ Rim light នោះទេ។

៥. ការថត Portrait នៅពេលព្រះអាទិត្យជះពន្លឺមួយជ្រុង

ពេលទីតាំងរបស់អ្នកមានពន្លឺព្រះអាទិត្យជះពីខាងឆ្វេង ឬស្ដាំ ហើយអ្នក និង Subject មិនអាចប្ដូរទីតាំងបាន សម្រាប់មនុស្ស អ្នកគួរតែឲ្យគាត់បែរស្មាឆ្ពោះទៅកាន់ពន្លឺនោះ រួចបែរមុខរបស់គាត់ទៅរកស្មា ៣ លើ ៤។ អ្នកនឹងទទួលបានរូបភាពលក្ខណៈ Portrait មួយដ៏ស្រស់ស្អាត។

៦. ប្រើប្រាស់រូបមន្ត Sunny f/16

ពេលអ្នកថតរូបខាងក្រៅដោយប្រឈមជាមួយពន្លឺព្រះអាទិត្យ អ្នកគួរប្រើប្រាស់ Aperture f/16 បន្ទាប់មក អ្នកផ្លាស់ប្ដូរ ISO និង Shutter Speed ទៅតាមកម្រិតរូបភាព។ ករណីភាគច្រើន សម្រាប់ Settings (កំណត់) ល្អបំផុត គឺ ISO 100 និង Shutter Speed 1/100។ ចំណាំបើសិនជាអ្នកកែប្រែ ISO អ្នកគួរកែប្រែ Shutter Speedឲ្យស្រដៀងគ្នា ឧទាហរណ៍ ISO 400, Shutter Speed 1/400 ជាដើម។

៧. ថតនៅពេលព្រះអាទិត្យរៀបលិច ឬ រះ

ក្រោយព្រះអាទិត្យរះ និងមុនពេលព្រះអាទិត្យលិច ជាពេលវេលាថតរូបដ៏ល្អមួយ ដោយមានពន្លឺធម្មជាតិស្រទន់ ដែលធ្វើអោយរូបភាពស្អាតប្លែក ហើយវាក៏ត្រូវគេហៅថាពេលវេលាមាសសម្រាប់ការថតរូប។

៨. ថតរូប Silhouettes

ជាមួយនឹងពេលវេលាដ៏ល្អ អ្នកអាចថតរូបជាលក្ខណៈ Silhouettes ដែលមានន័យថាឲ្យពន្លឺព្រះអាទិត្យស្ថិតនៅ ក្នុងប្លង់ថតតែមួយ។ បច្ចេកទេស Silhouettes ជាវិធីដ៏ល្អសម្រាប់រូបភាពបង្ហាញពីអារម្មណ៍។ សម្រាប់ស្មាតហ្វូនអ្នកគួរបិទមុខងារ HDR ក្នុងកាមេរ៉ាដើម្បីអាចថតរូបប្រភេទនេះ។ សម្រាប់កាមេរ៉ា DSLR អ្នកគួរបែរ Lens ទៅកាន់មេឃរួចចុចលើប៊ូតុង Auto Exposure Lock បន្ទាប់មកបែរ Lens ចុះដើម្បីថតរូបលក្ខណៈ Silhouettes។

៩. កំណត់ពន្លឺឲ្យបានត្រឹមត្រូវ

ពេលនៅខាងក្រៅភ្លឺ គួរប្ដូរ Histogram ដូចនេះអ្នកអាចកំណត់កម្រិតពន្លឺចូលកាមេរ៉ាបានត្រឹមត្រូវ ដោយធ្វើយ៉ាងណាអោយរូបភាពភ្លឺជាងធម្មតា។ បើមិនដូច្នេះទេ កាមេរ៉ានឹងកំណត់កម្រិតពន្លឺដោយស្វ័យប្រវត្តិ។

១០. ប្រើប្រាស់ពន្លឺ Flash

ស្មាតហ្វូនដែលមាន LEDs ស្ថិតនៅជិត Lens គឺពិបាកផលិតរូបបានស្អាត (ពេលបើក Flash)។ ចំពោះ កាមេរ៉ា DSLR ប្រើប្រាស់ Speedlight ដែលជួយបន្ថែមពន្លឺបានយ៉ាងល្អដល់រូបភាពជាមួយ ពេលវេលាល្អ ទីតាំងល្អ ហើយក៏មានប្រយោជន៍សម្រាប់រូបភាពលក្ខណៈ Portrait (ជួយកាត់ស្រមោល)៕

ប្រភព៖ makeuseof អត្ថបទ ៖ ប៊ុន ធឿន

ចង់ថតថ្ងៃលិចបានស្អាត កុំរំលងវិធីទាំងនេះ

ទេសភាពថ្ងៃលិច ពិតជាស្រស់ស្អាត ព្រោះពណ៌ដ៏ស្រទន់ ដែលបង្កប់អត្ថន័យបង្ហាញពីសន្តិភាព និងអារម្មណ៍ស្ងប់សុខ ជាពិសេសនៅតាមតំបន់មាត់ទឹកដូចជាទន្លេ ឬសមុទ្រ។ យ៉ាងណាមិញ ដើម្បីផ្ដិតយករូបភាពទេសភាពពេលថ្ងៃលិចបានល្អ ប្រិយមិត្តអាចសាកល្បងនូវវិធីដូចខាងក្រោមនេះ។

១. សាកល្បងថតឲ្យបានច្រើនសន្លឹក

ព្រោះតែកម្រិតពន្លឺពេលថ្ងៃលិចមានការប្រែប្រួលខ្លាំង ប្រិយមិត្តគួរថតឲ្យបានច្រើនសន្លឹក រួចពិនិត្យមើលពីគុណភាព ពណ៌ និងទីតាំងថាបានល្អហើយ ឬនៅ។

២. ផ្លាស់ប្ដូរ Focal Length

ត្រូវប្រែប្រួល Focal Length តាមកាលៈទេសៈ ព្រោះពេលលិច ពន្លឺរបស់ព្រះអាទិត្យនឹងធ្លាក់ចុះម្ដងបន្តិចរាងរាល់នាទី។

៣. កំណត់ White Balance

ទោះជាកាមេរ៉ាអាចកំណត់កម្រិតពណ៌ White Balance បានដោយស្វ័យប្រវត្តិ តែពេលខ្លះ គឺមិនត្រឹមត្រូវ ឬដូចអ្វីដែលអ្នកចង់បាននោះទេ ដូចនេះពេលថតថ្ងៃលិចគឺប្រើ White Balace ប្រភេទ Daylight, Cloudy, Shade ឬ K (កំណត់កម្រិតសីតុណ្ហភាពពណ៌)។

៤. ប្រើប្រាស់ Picture control ឬ Picture styles

អាចកំណត់ Picture Control ទៅជា Vivid ដើម្បីបន្ថែមពណ៌លើរូបភាពឲ្យកាន់ដិត និងច្បាស់ល្អ ហើយប្រិយមិត្តគួរថតជាប្រភេទ Raw file ដើម្បីងាយស្រួលកែពណ៌តាមក្រោយ។

៥. កុំថតចំព្រះអាទិត្យពេលនៅភ្លឺខ្លាំង

មិនគួរថតចំព្រះអាទិត្យពេលមានពន្លឺខ្លាំងនោះទេ ព្រោះពន្លឺនឹងចាំងបញ្ច្រាសចូលកាមេរ៉ាពេញទំហឹង។ អ្នកគួរថតដោយដាក់វត្ថុអ្វីមួយជួយបាំង ឬក៏អាចប្រើ Lens Filter សម្រាប់កាត់ចំណាំង។

៦. ថតព្រះអាទិត្យ

ប្រសិនជាប្រិយមិត្តចង់ថតរូបចំព្រះអាទិត្យពេលលិច គឺត្រូវចាំដល់ពេលវាមានពន្លឺល្មម ហើយកំណត់ Exposure លើកាមេរ៉ា ដើម្បីប្រាកដពីកម្រិតពន្លឺនៃរូបភាពដែលអ្នកចង់បាន។

៧. Metering mode

Metering mode លើកាមេរ៉ាមានបីដូចជា Matrix, Center-weighted និង Spot ដែលពួកវាមានតួនាទីសម្រាប់កំណត់ទីតាំងនៃកម្រិតពន្លឺ ហើយសម្រាប់ការថតថ្ងៃលិចគឺគួរជ្រើសយក Center-weighted។

៨. ប្រើប្រាស់កម្មវិធីជំនួយ

ក្រៅពីបច្ចេកទេសលើកាមេរ៉ា និងការមើលដោយភ្នែកទទេ ប្រិយមិត្តក៏អាចប្រើកម្មវិធីសម្រាប់ជំនួញកែរូបភាពក្នុងកុំព្យូទ័រដូចជា Photoshop ឬ Lightroom ជាដើម ហើយកម្មវិធីសំខាន់មួយទៀតគឺ Sunrise Sunset ក្នុងស្មាតហ្វូន Android ដែលអាចមើលដឹងពីពេលវេលា ទីតាំងសម្រាប់ជួយឲ្យការអាចថតថ្ងៃលិច និងថ្ងៃរះកាន់តែងាយស្រួល៕

ប្រភព៖ Techradar ប្រែសម្រួល ៖ ប៊ុន ធឿន

ទិញ DSLR ថតរូបមិនឲ្យងងឹតត្រូវចេះប្រើមុខងារនេះ

សម្រាប់ប្រិយមិត្តដែលទើបទិញ ឬផ្ដើមរៀនប្រើប្រាស់កាមេរ៉ាប្រភេទ DSLR គឺចាំបាច់បំផុតចំពោះការចេះកំណត់មុខងារនានារបស់វា ជាពិសេស Metering mode និង Exposure Compensation ដែលប្រើសម្រាប់កំណត់កម្រិតពន្លឺចូលកាមេរ៉ា។

Metering មានបែងចែកជា ២ ប្រភេទ ៖

១) Incident Metering, សម្រាប់បង្ហាញពីកម្រិតពន្លឺដែលជះលើ Subject ដែលត្រូវថត។

២) Reflective Metering, សម្រាប់បង្ហាញកម្រិតពន្លឺដែលជះចេញពី Subject (Background) ពេលអ្នកថតរូប។ ឧទាហរណ៍ ៖ ពន្លឺព្រះអាទិត្យជះលើផ្ទៃទឹកជាដើម។

Metering Modes លើកាមេរ៉ាមានដូចជា ៖

-Spot metering

កាមេរ៉ានឹងចេញមុខងារ Focus លើ Subject នានាឲ្យច្បាស់នៅកណ្ដាលប្រមាណ ១ ទៅ ៥% នៃរូបភាពទាំងស្រុង។

-Partial metering

Partial និងSpot metering mode ដំណើរការស្រដៀងគ្នា តែខុសត្រង់ Partial metering យកចំណុចនៃផ្ទៃរូបភាពធំជាងប្រហែល ១០ ទៅ ១៥%។

-Average metering

នឹង Focus យកផ្ទៃរូបភាពទាំងមូល ហើយបែងចែកកម្រិតពន្លឺ និងពណ៌ដោយស្វ័យប្រវត្តិ ប៉ុន្តែការចែកនោះពេលខ្លះគឺមិនច្បាស់លាស់ទេ។

-Center weighted average metering

មានចំណុច Focus ប្រមាណ ៦០ ទៅ ៨០% នៃផ្ទាំងរូបភាព ហើយប្រសើរជាង Average metering ជាពិសេសពេលមនុស្សថតរូបមនុស្សជាក្រុម។

-Matrix metering

Matrix metering ឬ Pattern metering ជាវិធីសម្រាប់វាស់ប្រវែងពន្លឺដើម្បីបញ្ជាក់ពីថាមពលរបស់កាមេរ៉ា ហើយអាចចែកកម្រិតពន្លឺទៅរូបថតបានយ៉ាងត្រឹមត្រូវតាមរយៈ Algorithm ដែលកំណត់រួចជាស្រេចដោយក្រុមហ៊ុនផលិតកាមេរ៉ា។

Exposure Compensation

ជាមុខងារមួយនៅលើកាមេរ៉ាដែលអនុញ្ញាតឲ្យអ្នកកំណត់កម្រិតពន្លឺចូលកាមេរ៉ាបានយ៉ាងត្រឹមត្រូវហើយអ្នកអាចស្វែងរកប៊ូតុង Exposure compensation លើកាមេរ៉ាជាមួយ icon “+/-”។ សញ្ញា + នឹងធ្វើឲ្យរូបភាពកាន់តែភ្លឺ ហើយសញ្ញា - នឹងធ្វើឲ្យរូបភាពអ្នកកាន់តែងងឹត។

ដោយលែកចំណុចទាំងអស់ខាងលើនេះគ្រាន់ជាផ្នែកមួយនៃវិធីធ្វើឲ្យពន្លឺចូលកាមេរ៉ាប៉ុណ្ណោះ គឺនៅមានការកំណត់ជាច្រើនផ្សេងទៀតដូចជាការបើក Aperture ដើម្បីឲ្យពន្លឺចូលតាម Lens និងការដាក់តម្លៃ ISO ចន្លោះពី ៥០ ដល់ ៦ ៤០០ ឬលើសពីនេះ៕

ប្រភព៖ Pixelpluck ប្រែសម្រួល ៖ ប៊ុន ធឿន

Monday, September 4, 2017

1) Landscape

2) Fashion

3) Fine Art

4) Portraiture

5) Wildlife

6) Wedding

7) Macro

8) Photojournalism

9) Architectural

10) Black & White

Sunday, September 3, 2017

Tuesday, August 29, 2017

Thursday, August 24, 2017

Tuesday, August 15, 2017

Thursday, August 10, 2017

Friday, August 4, 2017

Friday, July 28, 2017

Sunday, July 23, 2017

Categories

Unordered List

Sample Text

Blog Archive

Pages

As a biginner of technology i m really want to know about the develope the technology in cambodia

Blogger news

Blogger templates

Popular Posts

Recent Posts

Text Widget